برداشت یک| رکورد‌های کامبوجیایی!

پیروزی تیم فوتبال ایران در بازی‌های مقدماتی جام جهانی در گروه C چندین نقطه برجسته و تاریخی داشت که تماماً در جهت احساس غرور و موفقیت و به دست آوردن رکورد‌های جدید رقم زده شد.
خبرورزشی/ جهانگیر کوثری؛ اول؛ حضور زنان و حمایت جمعیت کامل ایرانی (زن و مرد). دوم؛ نظم و انضباط زنان و نظارت فیفا بر این گروه که تحت هر برنامه‌ریزی و حساب و کتاب سیاسی و اجتماعی باشد، باز هم جوابش خوب است و مسئولان متوجه شدند هیچ اتفاق غیرمعمولی نخواهد افتاد.
زنان ما با رفتاری که در شأن فرهنگ و شعور اجتماعی آنان بود، به تماشا نشستند و اجازه ندادند تنگ‌نظران مستمسک و بهانه‌های واهی پیدا کنند. طیف‌های مختلف زنان در رفتاری گروهی ما را به آینده و حضور در ورزشگاه‌ها امیدوار ساختند و نظام نیز یک امتیاز مثبت و مردمی به نام خود به ثبت رساند که بتواند بدون هیچ دغدغه‌ای زنان جامعه را نیز در این حرکت ملی در نظر بگیرد.
سوم؛ کسب رکوردی دیگر بعد از پیروزی‌های ۱۷ بر صفر مقابل مالدیو در سال ۱۳۷۶ و پیروزی ۱۹ بر صفر مقابل گوام در چهارم آذر ۱۳۷۹. چهارم؛ معرفی چهره‌های مستعد به تیم ملی فوتبال نظیر محمد محبی و احمد نوراللهی در خط میانی که خوب جواب دادند و به ویلموتس نیز بابت این جسارت آری گفتند. پنجم؛ گلزن‌های تازه برای به دست آوردن رکورد‌های تازه. کریم انصاری‌فرد، سردار آزمون و مهدی طارمی. ششم؛ اتفاق مشترک فامیلی میلاد و مهرداد محمدی در تیم ملی که در نوع خود در فوتبال ایران کم‌نظیر بود و در دنیای فوتبال نیز نمونه‌های کمی داریم. برادران کرکوف در تیم ملی هلند در دهه هفتاد میلادی، برادران لادروپ در تیم ملی دانمارک در دهه هشتاد و نود میلادی، برادران چارلتون در تیم ملی انگلستان در دهه شصت و هفتاد، برادران فورستر در تیم ملی آلمان در دهه هشتاد، برادران دی‌بوئر در هلند. مهرداد در بازی مقابل کامبوج زمانی که برادرش میلاد داخل میدان بود، به بازی آمد و یک گل هم به ثمر رساند و در آغوش برادرش قرار گرفت. این رکورد‌ها در بازی مقابل کامبوج برای فوتبال، ورزش و جامعه ما خوش‌یمنی به بار خواهد آورد و افق جام جهانی ۲۰۲۲ را به روی ما باز خواهد کرد. تا آزادی است، تیم ما در این ورزشگاه بزرگ می‌تواند جام جهانی را نشانه کند.