سرمقاله| به امید دیدار

با سپاس از تمام مردان حاضر در آزادی که با احترام به بانوان، ورزشگاه را به محیطی امن برای زنان تبدیل کردند، ورود زنان ایرانی را به خیل عظیم «استادیوم‌روها» تبریک می‌گوییم؛ خوش آمدید و به امید دیدار دوباره...
خبرورزشی/ مهدی هژبری؛ روز بزرگی بود… واژه‌ها برای توصیف این روز بزرگ و شادی مضاعفی که حضور تاریخی بانوان، همراهی صمیمانه آقایان و گلباران ملی‌پوشان ایران رقم زد، کم و کوچکند… بی‌تعارف، واژه‌ای نیست که حق مطلب را درباره این روز بزرگ ادا کند.
هر چند در این روز بزرگ، یک کلمه حرف بد از دهان کسی بیرون نیامد و یک فقره هم اتفاق تلخ رخ نداد، اما هنوز زود است بگوییم حضور بانوان به سالم‌سازی فضای ورزشگاه‌ها منجر می‌شود. باید این حضور و تأثیرش را در بازی‌های باشگاهی که بازار رقابت رنگی داغ است و کری‌های هواداری جریان دارد، دید و سنجید. با این همه، شروع خوبی بود و آن ترسی که اجازه نمی‌داد موانع از پیش پای بانوان برداشته شود، بالاخره فرو ریخت. از این لحظه به بعد، درباره ادامه مسیر و تداوم این حرکت، راحت‌تر می‌توان حرف زد. حالا دیگر مهم نیست فیفا با ژست پیروزمندانه رئیس این تشکیلات، خود را باعث و بانی این حضور بداند یا وزارت ورزش که می‌دانیم ۶۰ نفر از پرسنل بانوان خود را مأمور ساماندهی تماشاگران جدید آزادی کرده بود، بگوید قبل از دستور فیفا برای ورود بانوان به ورزشگاه برنامه داشت یا فدراسیون فوتبال که در نهایت این اتفاق تاریخی در کارنامه‌اش نوشته می‌شود، خود را متولی ورود بانوان بداند؛ مهم این است که حضور بانوان در ورزشگاه تداوم داشته باشد و آسیب‌شناسی دقیق و فراهم کردن زیرساخت‌ها، تبدیل به حضور خانوادگی شود.
دوست داریم این جمعیت مشتاق را باز هم در آزادی ببینیم… دوست داریم این راه را با صبر، با برنامه و البته با هم ادامه بدهیم.
با سپاس از تمام مردان حاضر در آزادی که با احترام به بانوان، ورزشگاه را به محیطی امن برای زنان تبدیل کردند، ورود زنان ایرانی را به خیل عظیم «استادیوم‌روها» تبریک می‌گوییم؛ خوش آمدید و به امید دیدار دوباره…